
کشاورزی صنعتی گونهای سامانه ی تولیدی در کشاورزی است که دارای میزان هدررفت کم به ازای بهکارگیری فراوان سرمایه، کارگر، آفتکشها، و کودهای شیمیایی در منطقه زیر کشت است. از این نوع کشاورزی با عناوین کشاورزی متمرکز و یا تجاری هم نام برده می شود.
کشاورزی صنعتی بر سه پایه اصلی به منظور بالا بردن بهرهوری زمین و انرژی استوار است :
- از میان بردن گیاهان خودرو و رقیب محصول در زمین کشاورزی
- جلوگیری از تغذیه جانوران از آن محصولات کشاورزی
- نگهداری جانوران دامی در مکانهای سربسته و محافظتشده
این سیاستها توسط به کارگیری مواد آفتکش و یا هرزکش و نیز دامداری نوین اعمال میشوند. مواد آفتکش و هرزکش باعث میشوند که محصولات نه تنها انرژی بیشتری برای رشد به دست آورند، که از هدر رفت انرژی ذخیره شده در آنها توسط خورده شدنشان به دست جانورانی چون پرندگان و حشرات جلوگیری شود. دامداری نوین نیز در حفظ انرژی ذخیره شده در بدن دامها موثر است چرا که مانع از راه رفتن زیاد آنها و تخلیه این انرژی در محیط میشود.
مضرات و معایب :
- در این نوع کشاورزی بیش از ۳۰۰ ترکیب شیمیایی خطرناک و مصنوعی نظیر آفت کش ها، علف کش ها و کودهای شیمایی به منظور کنترل آفات و حشرات و حاصلخیز سازی خاک استفاده می گردد که بقایای این مواد پس از ورود به بدن می توانند موجب مشکلات عدیده ای گردد من جمله: بروز نقص های مادرزادی، تولد نوزاد با وزن کم، اختلال در سیکل ماهانه زنان، سقط جنین، بلوغ زودرس و یا دیر رس، یائسگی پیش رس، تغییر در رفتار جنسی، کاهش تعداد اسپرم مردان، کاهش باروری و یا ناباروری، تغییر در سرعت متابولیسم، اختلال در سیستم غدد داخلی، ضعف عضلانی، کاهش حافظه، آسیب به سیستم عصبی و مغز، کاهش کارایی سیستم ایمنی بدن و سرطان زایی.
- استفاده از کودهای شیمایی و آفت کش ها سبب آلودگی آب، خاک و هوا می گردند.
- استفاده بی رویه از کودهای شیمیایی و آفت کش ها موجب می شود تا آفت ها نسبت به سموم مقاوم گردیده و آفت های جدیدی نیز ظاهر گردند.
- پرتو دهی محصولات به منظور ضدعفونی کردن آن ها، کنترل حشرات و انگل ها، افزایش ماندگاری و جلوگیری از جوانه زدن محصولات غذایی می باشد. اما این پرتودهی موجب: ۱- از دست رفتن میزان اندکی از مواد مغذی محصولات می شود. ۲- هنگامی که مواد غذایی پرتودهی می شوند مواد شیمیایی سرطان زایی به نام CYCLOBUTANONES تشکیل می گردد.
- مهندسی ژنتیک و یا اصلاح ژنتیک محصولات به جداسازی، دستکاری و انتقال ژن ها اطلاق می گردد. بهبود کیفیت، افزایش تولید، ایجاد یک صفت مطلوب و مقاوم ساختن محصولات در برابر آفت ها و تنش های محیطی از کاربردهای مهندسی ژنتیک می باشد. مضرات محصولات اصلاح شده ژنتیکی شامل بروز نقص های مادرزادی، کاهش طول عمر، افزایش حساسیت زایی مواد غذایی، فقر مواد مغذی، مقاومت آنتی بیوتیکی است.
- استفاده هورمون ها در دام و طیور رشد آن ها را تسریع کرده و فربه شدن آن ها را سرعت می بخشد. اما از ارزش غذایی آن ها می کاهد. آنتی بیوتیک ها هم که برای جلوگیری از بیمار شدن دام و طیور مورد استفاده قرار می گردند می تواند در انسان مقاومت آنتی بیوتیکی ایجاد کند.
نتیجه گیری :
مخالفان کشاورزی و دامداری صنعتی بر این باورند که سیاستهای اعمالی برای پیشبرد این گونه کشاورزی اثرات مخرب و بدی بر محیط زیست و انسان میگذارند. برای نمونه بهرهگیری بیش از اندازه از آفتکش ها باعث میشود که نه تنها حشرات مخرب نابود شوند، که حشرات مفید و یا خنثی نسبت به حصول نیز تحت تاثیر قرار گیرند و کشته شوند. چنین چیزی باعث کاهش تنوع زیستی میشود. ورود مواد شیمیایی به بدن نیز اثرات بدی بر تندرستی انسان دارند.